Roland Garros 2012 – French Open
De open franse tenniskampioenschappen is vernoemd naar de bekende franse piloot Roland Garros. Dit toernooi is een van de grootste tennis toernoeien en wordt gebruikelijk gehouden over 2 weken eind mei en begin juni in Parijs. Het is het enige Grand Slam gravel toernooi in de wereld en het 2de Grand Slam van het tennisseizoen. De andere 3 grand slam toernooien zijn de Australian Open, US Open en Wimbledon. Roland Garros is het enige Grand Slam toernooi wat gehouden wordt op gravel en is ook meteen het einde van het gravel seizoen.
Roland Garros is één van de meest prestigieuze tennisevents en het meest bekeken Franse sportevenement in de wereld. Roland Garros wordt gezien als het zwaarste fysieke toernooi om te spelen. Dit omdat gravel een langzame ondergrond is om op te tennissen er gespeeld wordt om 3 gewonnen sets en er geen tiebreak wordt gespeeld in de laatste 5de set.
Roland Garros 2012 wordt gespeeld van 27 mei tot en met 10 juni in Parijs.
Geschiedenis van Roland Garros.
Officieel heet het toernooi Les internationaux de France de Roland-Garros of Tournoi de Roland-Garros. Maar wordt ook vaak in het engels de French Open genoemd maar op het frans altijd Roland Garros.
Het franse nationale toernooi begon in 1891 en was alleen voor spelers die lid waren van franse tennisclubs. Toendertijd heette het toernooi de Championnat de France (oftewel De Franse kampioenschappen). Het eerste vrouwentoernooi werd gehouden in 1897. Dit toernooi wat alleen beschikbaar was voor franse clubleden werd gehouden tot 1924. Dit toernooi had 4 locaties in die tijd.
- Ile de Puteaux, er werd gespeeld op zand op een bed van grind.
- The racing club france, toen werd er gespeeld op gravel
- In 1909 werd er gespeeld op de Societe Athletique de la Villa Primrose in Bordeaux. Ook op gravel.
- Tennis club de Paris, ook op gravel
Een ander toernooi, de World Hard Court Championships werden ook gehouden op de gravelbanden van Stade Francais van 1912 tot 1914 in 1920, 1921 en in 1923. Toen verhuisde het toernooi naar Brussel in Belgie in 1922. Dit toernooi wordt door velen gezien als de echte voorloper van Roland Garros omdat het ook open stond voor internationale spelers. Winnaars van dit toernooi waren onder andere oud nummer 1 van de wereld Tony Wilding en Bill Tilden. In 1924 was er geen World Hard Court Championship omdat er tennis werd gespeeld op de olympische spelen in Parijs.
In 1925 werden de Franse Kampioenschappen opengesteld voor alle amateurs internationaal. Dit toernooi werd gehouden in Stade Francais in Saint-Cloud in 1925 en 1927 op gravel. In 1923 werd het event gehouden op de Racing Club de France. In 1928 werd het Roland Garros Stadion geopend en sindsdien wordt het toernooi daar gehouden. Nadat de Mousquetaires (Rene Lacose, Jean Bororta, Henri Cochet en Jacques Brugnon) de Davis Cub hadden gewonnen op amerikaanse grond in 1927 besloten de fransen deze prijs te verdedigen in 1928 in het nieuwe stadion gelegen bij Porte d’Auteuil. De franse staat had de tennisfederitatie 3 hectaren grond geschonken op voorwaarden dat het nieuwe stadion vernoemd moest worden naar de 1ste wereld oorglog piloot Roland Garros. Het nieuwe Stade de Roland Garros en het centre court genaamd Court Philippe Chatrier in 1988 waren organisator van de Davis Cup Challenge.
Van 1946 tot 1947 werden de franse kampioenschappen gehouden na Wimbledon. Toendertijd was Roland Garros dus het 3de grand slam van het jaar.
In 1968 werd Roland Garros het eerste Grand Slam toernooi dat open was voor zowel amateurs als professionals.
Sinds 1981 worden steeds nieuwe prijzen gepresenteerd. Zoals de Prix Orange (een prijs voor de meest sportieve speler), De Prix Citron (voor de speler met het sterkste karakter en personaliteit) en de Prix Bourgeon (voor het opkomende talent van dat jaar).
In maart 2007 werd besloten dat zowel vrouwen als mannen evenveel prijzengeld krijgen in alle rondes van het toernooi.
Ondergrond Gravel
Gravelbanen vertragen de bal en zorgen voor een hoge stuit in vergelijking met bijvoorbeeld gras en hard court banen. Om deze reden heeft een speler met een zeer harde serveerders of serve-and-volley spelers niet zoveel voordeel op deze banen en eerder een nadeel. Pete Sampras bijvoorbeeld, een speler bekend om zijn fantastische service, heeft nooit Roland Garros gewonnen en zelfs niet de finale gehaald in zijn gehele carriere. Veel spelers die meerdere Grand Slam toernooien hebben gewonnen hebben nooit Roland Garros gewonnen, zoals John McEnroe, Venus Williams, Stefan Edberg, Boris Becker, Martina Hingis, Lindsay Davenport, Maria Sharapova en Andy Roddick.
Aan de andere kant hebben spelers waarbij het spel meer geschikt is voor langzamere ondergronden zoals bijvoorbeeld Bjorn Borg, Ivan Lendl, Rafael Nadel en Mats Wilander veel succes op deze ondergrond. De enige spelers die zowel Roland Garros als Wimbledon hebben gewonnen zijn Rod Laver, Jan Kodes, Bjorn Borg, Andre Agassie, Roger Federer en Rafael Nadal.
Prijzen geld Roland Garros 2012
1ste ronde € 18.000
2de ronde € 28.000
3de ronde € 47.000
4de ronde € 80.000
Kwart finale € 155.000
Halve finale € 310.000
Runner up € 625.000
Winnaar € 1.250.000
Winnaars Roland Garros
| Jaar | Land | Naam | Land | Runner-up | Scores in de Finale |
|
1968 |
AUS | Ken Rosewall[b] | AUS | Rod Laver | 6–3, 6–1, 2–6, 6–2 |
|
1969 |
AUS | Rod Laver | AUS | Ken Rosewall | 6–4, 6–3, 6–4 |
|
1970 |
TCH | Jan Kodeš | YUG | Željko Franulović | 6–2, 6–4, 6–0 |
|
1971 |
TCH | Jan Kodeš | ROU | Ilie Năstase | 8–6, 6–2, 2–6, 7–5 |
|
1972 |
ESP | Andrés Gimeno | FRA | Patrick Proisy | 4–6, 6–3, 6–1, 6–1 |
|
1973 |
ROU | Ilie Năstase | YUG | Nikola Pilić | 6–3, 6–3, 6–0 |
|
1974 |
SWE | Björn Borg | ESP | Manuel Orantes | 2–6, 6–7(1–7)[g], 6–0, 6–1, 6–1 |
|
1975 |
SWE | Björn Borg | ARG | Guillermo Vilas | 6–2, 6–3, 6–4 |
|
1976 |
ITA | Adriano Panatta | USA | Harold Solomon | 6–1, 6–4, 4–6, 7–6(7–3) |
|
1977 |
ARG | Guillermo Vilas | USA | Brian Gottfried | 6–0, 6–3, 6–0 |
|
1978 |
SWE | Björn Borg | ARG | Guillermo Vilas | 6–1, 6–1, 6–3 |
|
1979 |
SWE | Björn Borg | PAR | Víctor Pecci | 6–3, 6–1, 6–7(6–8), 6–4 |
|
1980 |
SWE | Björn Borg | USA | Vitas Gerulaitis | 6–4, 6–1, 6–2 |
|
1981 |
SWE | Björn Borg | TCH | Ivan Lendl | 6–1, 4–6, 6–2, 3–6, 6–1 |
|
1982 |
SWE | Mats Wilander | ARG | Guillermo Vilas | 1–6, 7–6(8–6), 6–0, 6–4 |
|
1983 |
FRA | Yannick Noah | SWE | Mats Wilander | 6–2, 7–5, 7–6(7–3) |
|
1984 |
TCH | Ivan Lendl | USA | John McEnroe | 3–6, 2–6, 6–4, 7–5, 7–5 |
|
1985 |
SWE | Mats Wilander | TCH | Ivan Lendl | 3–6, 6–4, 6–2, 6–2 |
|
1986 |
TCH | Ivan Lendl | SWE | Mikael Pernfors | 6–3, 6–2, 6–4 |
|
1987 |
TCH | Ivan Lendl | SWE | Mats Wilander | 7–5, 6–2, 3–6, 7–6(7–3) |
|
1988 |
SWE | Mats Wilander | FRA | Henri Leconte | 7–5, 6–2, 6–1 |
|
1989 |
USA | Michael Chang | SWE | Stefan Edberg | 6–1, 3–6, 4–6, 6–4, 6–2 |
|
1990 |
ECU | Andrés Gómez | USA | Andre Agassi | 6–3, 2–6, 6–4, 6–4 |
|
1991 |
USA | Jim Courier | USA | Andre Agassi | 3–6, 6–4, 2–6, 6–1, 6–4 |
|
1992 |
USA | Jim Courier | TCH | Petr Korda | 7–5, 6–2, 6–1 |
|
1993 |
ESP | Sergi Bruguera | USA | Jim Courier | 6–4, 2–6, 6–2, 3–6, 6–3 |
|
1994 |
ESP | Sergi Bruguera | ESP | Alberto Berasategui | 6–3, 7–5, 2–6, 6–1 |
|
1995 |
AUT | Thomas Muster | USA | Michael Chang | 7–5, 6–2, 6–4 |
|
1996 |
RUS | Yevgeny Kafelnikov | GER | Michael Stich | 7–6(7–4), 7–5, 7–6(7–4) |
|
1997 |
BRA | Gustavo Kuerten | ESP | Sergi Bruguera | 6–3, 6–4, 6–2 |
|
1998 |
ESP | Carlos Moyà | ESP | Àlex Corretja | 6–3, 7–5, 6–3 |
|
1999 |
USA | Andre Agassi | UKR | Andrei Medvedev | 1–6, 2–6, 6–4, 6–3, 6–4 |
|
2000 |
BRA | Gustavo Kuerten | SWE | Magnus Norman | 6–2, 6–3, 2–6, 7–6(8–6) |
|
2001 |
BRA | Gustavo Kuerten | ESP | Àlex Corretja | 6–7(3–7), 7–5, 6–2, 6–0 |
|
2002 |
ESP | Albert Costa | ESP | Juan Carlos Ferrero | 6–1, 6–0, 4–6, 6–3 |
|
2003 |
ESP | Juan Carlos Ferrero | NED | Martin Verkerk | 6–1, 6–3, 6–2 |
|
2004 |
ARG | Gastón Gaudio | ARG | Guillermo Coria | 0–6, 3–6, 6–4, 6–1, 8–6 |
|
2005 |
ESP | Rafael Nadal | ARG | Mariano Puerta | 6–7(6–8), 6–3, 6–1, 7–5 |
|
2006 |
ESP | Rafael Nadal | SUI | Roger Federer | 1–6, 6–1, 6–4, 7–6(7–4) |
|
2007 |
ESP | Rafael Nadal | SUI | Roger Federer | 6–3, 4–6, 6–3, 6–4 |
|
2008 |
ESP | Rafael Nadal | SUI | Roger Federer | 6–1, 6–3, 6–0 |
|
2009 |
SUI | Roger Federer | SWE | Robin Söderling | 6–1, 7–6(7–1), 6–4 |
|
2010 |
ESP | Rafael Nadal | SWE | Robin Söderling | 6–4, 6–2, 6–4 |
|
2011 |
ESP | Rafael Nadal | SUI | Roger Federer | 7–5, 7–6(7–3), 5–7, 6–1 |
